Οδοιπόρος στον Ου Τόπο

…και φύσηξε Ζωή στις λέξεις


Στο τυπογραφείο για την πρώτη έκδοση του βιβλίου
Ο συγγραφέας, ο εκδότης και οι καλλιτέχνες του τύπου —μαζί, μήπως και λείψει αυτός, ο Μεγάλος αδελφός :)

Stacks Image 8




Της Μάνας ο πόνος όταν γεννά είναι χαρά.
Αυτό το έμαθα νωρίς από τη γιαγιά μου καθώς μου εξιστορούσε την ιστορία της δικιάς της μάνας
που είχε γεννήσει το τέταρτο παιδί της κάτω από μιά χαρουπιά, το ευλογημένο δέντρο της Κύπρου.
Ο πατέρας μου είχε κι αυτός ζήσει μία γέννα. Κάπως διαφορετική.
Αυτή την ξεκίνησε μόνος και την ολοκληρώσαμε τα παιδιά του.
Η γέννα του αρσενικού είναι σαν αποφασίσει να χτίσει σπίτι, για την οικογένειά του και γιαυτόν.
Και η χαρά του παρά τον κόπο του σώματος, τα απρόοπτα και την ταλαιπώρια,
είναι χαρά μεγάλη σα να γέννησε παιδί.
Τους παραλληλισμούς αυτούς κάνω τώρα εγώ καθώς ζω το μετασχηματισμό της συλλογής των χαρτιών μου σε βιβλίο.
Το βλέπω σα νιογέννητο παιδί που έχει αποκτήσει παρουσία και ψάχνω με αμηχανία μέσα του να βρω
τί έχει πάρει από μένα.
Μάνα του είναι η πορεία μου μέχρι τώρα και κόπος μόνος
αποδείχθηκε η διαδικασία της εκτύπωσής του, αφού θέλησα να
είμαι κοντά σε κάθε φάση της προαγωγής της σκέψης αυτής του
νου σε χειροπιαστό αντικείμενο.
Η χαρά της ικανοποίησης κιεδώ μεγάλη.
Τί κιάν αποδειχτεί κακό το παιδί, ότι και νάναι δεν παύει να είναι το παιδί μου.
Έχει γεννηθεί για μένα και θέλω να περπατήσει τον κόσμο, να τον γνωρίσει και να το γνωρίσουν.
Κέρδος του θα είναι αυτή η γνωριμία.
Και το ταξίδι συνεχίζεται χωρίς συγκεκριμένο στόχο.
Στιγμές, νέες εμπειρίες, συνεχίζουν να συσσωρεύονται.
Η χαρά της πορείας αυτής είναι η διάρκεια…
… …
thex Created with Sketch.



Stacks Image 18




… Θέλω, λοιπόν, το ταξίδι αυτό, που δίνει χαρά και που είναι πορεία για δημιουργία, να μην ολοκληρωθεί.
Το θέλω μακρύ, για χαρά με διάρκεια, να παραμένει
σταρχιπέλαγος που βρίσκεται όπου οι προορισμοί είναι πολλοί
αλλά κανένας δεν είναι τελικός.
Θέλω να φτιάξει κιάλλες εικόνες
και κάποιες απαυτές κιάν δεν είναι νέες, θα είναι σίγουρα
ιδωμένες με διαφορετική ματιά.
Θα συλλέγονται
και θα τακτοποιούνται εδώ.
Έτσι θα βλέπω το παιδί να μεγαλώνει. Ως το σημείο που το μέγεθος θα επιβάλει τον δικό του νόμο: το παιδί δεν το θέλω
υπέρβαρο
και ούτε υπερφίαλο.
Ο χαρακτήρας που θαποκτήσει μού είναι άγνωστος, όπως άγνωστο είναι το μέλλον του παιδιού τής κάθε μάνας.
Η μάνα το φροντίζει να μεγαλώσει κι ότιδήποτε από
τον εαυτό της του χαρίσει, εκείνο πάλι μπορεί να πάρει δικό του δρόμο, αφού ό,τι του δώσει ο γονιός, το παιδί θα το αναδείξει στην πορεία με πρωτότυπο καινούργιο
μοναδικό τρόπο. Ίσως αποκτήσει την ικανότητα να δίνει χαρά σε άλλους.
Μπορεί να γίνει επώνυμο παιδί αλλά –γιατί όχι– μπορεί
και να ζήσει άσημο. Εξάλλου η σημαντικότητα δεν είναι το
κριτήριο μιάς καλής ζωής.
Μιάς ζωής που δεν έχει τέλος παρά μόνον αρχή.
Η Αρχή που δεν έχει Τέλος
thex Created with Sketch.